Choose your language: Nederlands English Deutsch Vlaams Francais
Website Backs

De website van Matador gebruikt cookies (en andere technieken) en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website onder andere om deze te analyseren en te verbeteren en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante informatie te zien krijgt. 

Door gebruik te maken van deze website of door hieronder op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies en het verzamelen van informatie aan de hand daarvan op de website van Matador.

Artikelen over voeding voor postduiven

Artikelen over voeding voor postduiven

Ge´nteresseerde liefhebbers weten graag alles over hun sport, de duivensport. Daarom informeert Matador u periodiek over de nieuwste ontwikkelingen middels verschillende artikelen. Wij wensen u alvast veel leesplezier toe. 
Kweken rond de Kerst
29-12-2013

  Door Willem Mulder.
 

Kweken rond de Kerst.

Zo na de Sinterklaas gaat bij vele liefhebbers de knop weer om. Er wordt weer nagedacht over de kweek. Over welke koppels men wil samenstellen. Wat past bij wat. We kijken naar de ogen, de spieren, de prestaties, het karakter, of naar de stamboom. Lees de artikelen van Steven van Breemen over het koppelen en kweken maar eens. Daar kunt u beslist uw voordeel mee doen!! Tabakstelen, emmers vol mineralen en nestmatjes gaan als zoete broodjes over de toonbank of worden met veel moeite versleept van de beurzen naar de parkeerplaats. Velen kwamen ons (compagnon Tonnie en ik) ermee tegemoet op de Nationale Najaarstentoonstelling in Houten. Of het allemaal gaat lukken? Of we dit jaar meer jonge duiven zullen overhouden? De praktijk zal het leren. We zijn er weer druk mee bezig en zoals mijn compagnon altijd zegt “het voorspel is ook mooi”.
 

Kweekvoorbereidingen.
Neem in deze tijd de kweekduiven gerust regelmatig in de hand. De duiven moeten rank en slank zijn. Dat kan je bereiken met winter of rustvoer met veel ruwe vezels,  dus en weinig eiwitten. Je moet er verzekerd van zijn dat alles klopt. Er mag geen oude dons meer zitten. Controleren dus. Meten is weten. Is er nog oude dons? Dan moet je ingrijpen. De kans is groot dat je te rijk voert. Terug dus naar de vezelrijke rust of wintervoeding. Hier is een goed recept: 1 liter water koken, 1 bol knoflook in het kokende water snipperen. Dan 24 uur laten afkoelen en een goed sluitende deksel er op doen. Dagelijks 1 koffiekopje per drinkensbak aan de duiven geven. Het water uit de pan weer aanvullen met 1 kopje water, zodat die weer vol is. Na 1 week alles weggooien. Daarna 1 week vloeibare thee in het drinkwater. Dan weer 1 week knoflookwater. Daarnaast alleen 10 gram per 20 duiven biergist of droge bakkersgist granulaat. Dit  1 x per week met 1 dessertlepel magere yoghurt mengen en als papje over het voer geven. Wachten tot het voer droog is en direct aan de duiven geven. ( 0,5g tot maximaal 1 gram per duif droge gist). De oude dons zal verdwijnen als sneeuw voor de zon. Natuurlijk zijn er meerdere trucjes om de duiven weer in orde te krijgen, maar dit is zeker een goeie.

U voelt dat de duiven niet zacht zijn? Harde pennen, te weinig pluim? Ziekte gehad? Of het zijn de verkeerde duiven? Je moet je nu de juiste vragen gaan stellen en erop reageren. Of is misschien het ruiproces niet goed verlopen? Geef ze dan regelmatig een bad en ook regelmatig vitamine B complex of biergist. Teveel aan vitamine B verdwijnt vanzelf in de mest. Deze wordt dus niet opgeslagen.   Gespleten pennen? Dat is dan pech. Daar is niets meer aan te doen. Waarschijnlijk heeft u de verleiding van goedkoop voer niet kunnen weerstaan en dan komen de tekorten voor de dag. Niets meer aan te doen. Over en uit.  Aan kweekduiven mag niets, maar dan ook niets mankeren. Het is uw toekomst, dus kweek alleen maar uit duiven die geen minpunten hebben.
Ziet het verenpak  na de rui er wel redelijk uit, maar u wilt het nog verbeteren? Voer dan lichte rustmengeling met gedurende 14 dagen geeft u een klein beetje levertraan over het voer. Daarnaast twee  keer per week afdrogen met gedroogde bakkersgist (granulaat). En minimaal 1x per week een bad en voldoende mineralen.  Een goede probioitica is ook altijd een echte aanrader. U zult zien, dat de duiven binnen enkele weken weer volop poeder op de vleugels krijgen.
Voor de winkerkweek moeten de duiven wel in een topconditie zijn, sterker nog, in topvorm. Als dat niet het geval is, is het verloren moeite. Kwekers die het gehele jaar vastzitten moeten we soms een beetje helpen. We besteden daar meestal te weinig aandacht aan. De stofwisseling moet goed op gang komen. Ik adviseer dan een hele week lang enkele druppels Luchol (van de apotheker)in het water te doen. Of andere producten met een hoog percentage jodium. Houd je wel aan de dosering! Anders kan het mis gaan.  De jodium laat de schildklier harder werken en zo wordt ook het metabolisme van de duiven aangezwengeld. Daarna een weekje rust en dan weer 3 dagen per week jodium. Dat helpt zeker om het zaakje weer op de rails te zetten.
 

Kweekvoer.
Als de jongen straks weer in de pan liggen, komt het kweekvoer weer voor de dag. We gaan naar de winkel. Kijken wat er is en we maken onze keuze. De keuze wordt meestal gedomineerd door mengelingen met erwten. Zonder erwten kunnen duiven niet goed uitgroeien is zo het algemene gedachtegoed. En daar speelt de fabrikant dan natuurlijk op in.  Kweekmengelingen met veel erwten, of erger nog… Luikse mengelingen staan op het menu. Maar hebben jonge duiven dat wel nodig? Hebt u ze wel eens laten eten wat ze willen? Je ziet dan dat ze vaak de erwten laten liggen.  Dat gebeurt instinctief, alsof ze het weten. Beter weten dan wij. Eten de Turkse tortels ook erwten om hun jongen groot te brengen? Neen, die zijn er in februari maart helemaal niet te vinden. Dus waar komen die gedachtes dan vandaan?
 
Volgens mij zijn we beter af met hoogwaardiger eiwitten in de opfok periode en veel minder erwten. Ook enkele wetenschappers bevelen aan om veel lichter te gaan voeren. En niet alleen in de kweek, ook in de vliegperiode. De resultaten verbeteren zienderogen. Tijdens onze testen gaven we een lichte mengeling zonder erwten aan de jongen vanaf 4 dagen oud. De mengeling leek veel op een Super Dieet met een beetje maïs. De jongen kwamen prima op. Toch waren we  niet helemaal tevreden. Het referentiehok met jongen die een zware kweekmengeling kregen, waren toch iets eerder dicht onder de vleugels. Zo werden vele rondes grootgebracht. Eerst met een Super Dieetachtige mengeling, waar 5% erwten aan werd toegevoegd. Daarna werden steeds meer erwten toegevoegd. Totdat die weer bleven liggen. Bij rond de 13 tot 16% werden de beste resultaten gehaald. De vetrijke zaden bevatten n.l. ook eiwitten. Deze eiwitten bleken veel beter benutbaar te zijn. Waar zag je dat aan? Er werd veel minder mest geproduceerd en de duiven zijn veel “zuiniger” met het voer omgesprongen. Dus wordt er veel meer opgenomen.
 
Benutbaar eiwit.
Het gaat dus niet om het ruwe eiwit maar om de benutbaarheid ervan. Geen idee waarom we nog zoveel belang hechten aan al die peulvruchten. Uit bijvoorbeeld 100% ruw eiwit van verenmeel wordt praktisch niets opgenomen door duiven. Geven we alleen verenmeel, dan gaan de duiven gewoon dood. Hoog in ruw eiwit, zeer laag in benutbaar eiwit, ofwel, een zeer lage biologische waarde. Het eiwit van een duivenei heeft voor een duif een biologische waarde van 100. Het eiwit van een kippenei levert voor een duif rond de 96% aan biologische waarde op en voor de mens is dat 92%. Erwten hebben een biologische waarde van 35%.  Dan is 2/3 deel is dus niet best. Alleen maar ballast.  Overbodig, nergens goed voor. De energie die het kost om die belastende eiwitten uit het lichaam te werken is hoger, dan de gehele energie die in erwten aanwezig is. Dat verklaart gemakkelijk, dat de derde en vierde ronde steeds zwaarder wordt en de kwekers er steeds minder goed uit gaan zien. 
 
Vetten.
Een verkeerde gedachte was ook, om het vetgehalte laag te houden. Vetrijke zaden zijn duur dus…. doen we die niet in het voer. Maar vetten zijn juist de transporteurs van dat eiwit. Vetten brengen de aminozuren ( onderdelen waar de duif eiwit van kan samenstellen) naar de cellen. Eigenlijk wordt het eiwit uit de granen en erwten eerst in allerlei kleine deeltjes gesplitst (aminozuren) om ze daarna via de dikke darm en het bloed weer naar de lever te leiden. Die maakt er vervolgens weer lichaamseiwit van. Er mag geen enkel essentieel aminozuur ontbreken. Net als puzzelstukjes van de puzzel. Als er eentje ontbreekt, kun je de puzzel niet maken en zo ook kan de duif er geen chocola van maken.  
 
Door dit systeem door te voeren bleken niet alleen de jonge duiven baat te hebben bij lichtere voeding, ook de ouders waren veel vitaler en zaten veel eerder weer op eieren. Zij werden niet meer belast met zwaar verteerbaar eiwit uit de peulvruchten. Ze werden er vet van en produceerden veel meer mest dan met de Super Dieetachtige mengelingen, iets maïs  + een klein deel erwten. Zowel de ouders als de jongen voelden anders aan. Het werden andere duiven. Slanker, actiever, feller. Duiven weten echt wel wat goed voor hen is… als ze maar de keuze krijgen.
 
We zijn nu een aantal jaren verder. We weten inmiddels al veel meer door al die testen te doen.
We weten nu ook, dat naast eiwitten, vetten een belangrijke rol spelen. Het is niet voor niets dat kropmelk juist erg vetrijk is.  Daardoor verloopt de overgang van kropmelk naar voer veel gemakkelijker en is het probleem van spuitende jongen direct opgelost We kwamen er achter dat er veel verschil is in vetzuren. Willen we de duiven gezond houden, dan moet de balans van omega 3 en 6 goed zijn. Daar kunnen we niet genoeg aandacht aan schenken.
 
De nieuwste ontwikkelingen.
Tot voor kort was het bijna onmogelijk om een graanmengeling zonder toevoegingen samen te stellen waarbij alle aminozuren in de juiste verhouding voor kwamen.  Er is altijd sprake van een tekort aan methionine, het belangrijkste aminozuur.  Soms ook van lysine. Daarnaast moet de verhouding tussen methionine en lysine goed zijn. Natuurlijk kunnen we hoogwaardige korrels of bijproducten geven. Maar hoeveel? Is de verhouding nog goed? Hoe is de opname van het geheel? Door nieuwe studies te doen ben ik bezig geweest om hier een oplossing voor te vinden. En… die heb ik ook gevonden. De testen wezen uit, dat de duiven er geweldig goed op reageerden, super zacht waren, zonder toevoegingen van eiwitten en of oliën. Alleen grit en een goed mineraalmengsel stond op de testhokken ter beschikking. We zijn dus weer een hele stap verder gekomen in de ontwikkelingen van een optimaal kweekvoer. Want alleen een betere kweek geeft betere jongen en een betere duivensport toekomst.     
 
Doelgericht zijn.
De mooiste rozenstruik is niet die met de minste doornen, maar die met de mooiste rozen.
Een mooie spreuk, die maar al te waar is. Op weg naar de top of naar een bepaald doel zul je doornen moeten verwachten. Het komt niet allemaal vanzelf. Je kunt niet even een potje opentrekken en klaar is kees. Je zult daar veel voor moeten doen. Maar moet dat ten koste gaan van alles en iedereen?  Ga jij je het komende seizoen weer veel aantrekken van anderen die je het liefst pootje willen lichten? Die je willen ergeren door de boel tegen je op te zetten? Dan ga jij je doel niet halen. Sluit je er dus grotendeels voor af en blijf je op je einddoel richten. Dan heb je de grootste kans dat het ook gaat lukken.
 

Kerst.
Tja, het duurt niet lang meer of we vieren weer Kerst, het feest van het licht. En ik heb de behoefte om daarover toch ook iets te schrijven.  Hoe vaak zien we niet dat we in onze sport elkaar juist dat licht niet gunnen? Ik heb dit al eens eerder geschreven en het blijft maar van toepassing. Hebben is hebben en krijgen is de kunst. Dat is de keiharde realiteit. We leven in het “ikke, ikke, ikke tijdperk”. De rijken voorop met geweldige bonussen, onkostenvergoedingen en ontslagregelingen. Ook wij duivenmelkers kunnen er wat van. Waar zijn nog de verenigingen gebleven waar de liefhebbers elkaar helpen, elkaar waarderen en respecteren? De jeugd stimuleren en hen helpen aan goede eieren of jongen? Er wordt al te vaak op de man gespeeld en niet op de bal. Willen we daar mee door gaan of zullen we het eens anders doen?
 
Kerstgedachte.
Waar blijft  eigenlijk de Kerstgedachte, als die straks weer achter de rug is?  Kunnen we naast onze eigen doelen ook nog iets voor anderen betekenen? Hoe dan? Door b.v. eens wat meer respect te tonen voor je clubgenoten, door te helpen in de vereniging, door adviezen te geven aan de jeugd, of aan die beginnende duivenmelker. Door anderen ook te motiveren, of door gewoon plezierig en gezellig te zijn op de club. Dat jij niet tevreden bent over je prestaties, ligt n.l niet aan de anderen. Zie duivensport als een hobby, een sport. Niet meer en niet minder. Iets doen voor anderen of voor je club of voor een clubgenoot, zonder dat je er ook maar iets voor terug verwacht. Dat gaat je veel meer voldoening geven. Laat je goede kanten eens meer naar voren komen. Die heb jij ook! Is dat misschien een mooie “lichtgevende” Kerstgedachte?   Fijne Kerst.
 
 

 
Willem Mulder
 
<<< Terug